Ico

In een afgelegen, zonovergoten bos reizen enkele gemaskerde mannen te paard naar de rand van een enorme steile klif die uitkijkt over de zee. Verder uit de kust ligt een wereldvreemd, vervallen fort, gebouwd op hoge rotsachtige spitsen. Sommige mannen dragen hoorns op hun helm. Deze hoorns lijken op die van Malus' hoofd. De mannen gaan een kronkelend pad af richting zeeniveau, stappen in een klein bootje en roeien stil richting het kasteel. Ze hebben een gevangene bij zich: Ico, een jongen met een onmiskenbaar kenmerk: twee grote hoorns die uit zijn hoofd steken. Deze hoorns zijn het resultaat van een oude vloek, die Ico's dorp al generaties treft en hem alle haat en schuld oplegt voor elke tegenslag die de inwoners overkomt. De mannen brengen hem naar het kasteel na zijn twaalfde verjaardag om hem in een mysterieus kistje diep in de donkere gangen van het fort te plaatsen, waar hij zal verhongeren of aan de kou zal bezwijken. Om de weg naar de kist vrij te maken, nemen ze een betoverd zwaard dat de mogelijkheid heeft om de idolenvormige poorten te openen die leiden naar de kamer. De mannen duwen hem in de kist, bevelen hem niet te verzetten en zeggen dat ze dit doen "voor het welzijn van het dorp". Nadat ze vertrokken zijn, veroorzaakt een trilling door de vele oude bewegende onderdelen van het kasteel dat Ico's kist loskomt van de muur, waardoor deze openbreekt maar hem bewusteloos maakt. Tijdens deze tijd ervaart hij een vreemde visioen, afgespeeld in een andere deel van het kasteel – een stekelige stenen kooi hangt van het plafond van een enorme cilindrische ruimte. Terwijl Ico de kooi nadert via een spiraalpad dat langs de muren omhoog loopt, verzamelt zich een schaduwachtige substantie onderaan de kooi, overstromend en druppelend op de vloer ver beneden. Een andere schaduw komt uit de muren achter Ico tevoorschijn, omhult hem en beëindigt het visioen. Hij komt bij. Ico begint het oude kasteel te verkennen, trekt aan hefbomen en opent deuren op zoek naar een uitweg. Al snel vindt hij zich echter weer in dezelfde kamer als in het visioen, inclusief de metalen kooi die van het plafond hangt. Ico klimt het spiraalpad op tot hij bovenin de ruimte komt. Deze keer zit er een jong meisje, Yorda, stil in de kooi. Ico roept naar haar en belooft een manier te vinden om haar vrij te laten. Hij bereikt een hefboom, die de kooi naar de grond laat zakken. Ico maakt zich op weg naar beneden en springt op de kooi, waardoor deze en een losgekomen stuk hout op de grond knallen. De klap opent de deur van de kooi, waardoor Yorda vrijkomt.