King's Quest I

Het Koninkrijk Daventry was ooit een welvarend land. Koning Edward de Goedhartige regeerde rechtvaardig over zijn onderdanen – er was geen armoede en geen oorlogen. Het enige wat ontbrak, was een erfgenaam voor de troon, maar helaas konden koning Edward en zijn koningin er geen voortbrengen. Op een dag verscheen een tovenaar die beloofde een toverspreuk op de koningin te werpen die een erfgenaam zou voortbrengen. Als tegenprestatie vroeg hij om de Magische Spiegel, die de toekomst kon tonen. Koning Edward wilde de spiegel niet afstaan en raadpleegde hem eerst. Het koninklijke paar zag een dapper jonge man met het koninklijke insigne. Ze dachten dat de spiegel hun toekomstige zoon toonde en gaven toe aan de tovenaar. Maar maanden later was de koningin nog steeds niet zwanger. Erger nog, een hongersnood brak uit over het Koninkrijk Daventry, omdat de spiegel, die generaties lang de juiste tijd had voorspeld om de oogst binnen te halen, de koning niet kon waarschuwen voor een vroege herfstbui die de gehele oogst verwoestte. Na de hongersnood kwam de pest, die ook de koningin trof, wier gezondheid snel achteruitging. Hulp leek weer op komst – deze keer in de vorm van een dwerg die beloofde de koningin te genezen in ruil voor het Koningsschild, dat altijd in elke strijd werd gedragen en de koning altijd tot overwinning leidde. In wanhoop stemde koning Edward toe om zijn geliefde koningin te redden. Maar de dwerg en zijn medicijnen waren vals, en de koningin overleed. Het nieuws verspreidde zich door de buurlanden dat koning Edward zijn overwinningsschild niet meer bezat, en hun troepen verzamelden zich om oorlog te brengen naar Daventry. Hoewel Edward de indringers wist af te slaan, brachten de gevechten verwoesting over zijn koninkrijk, dat inmiddels slechts een schim was van zijn voormalige glorie. Er verstreken vele jaren, en op een dag reed koning Edward uit toen hij geroep om hulp hoorde. Het bleek afkomstig te zijn van een mooie jonge dame die werd aangevallen door een roedel wilde wolven. Na de wilde beesten te hebben verslagen, nodigde hij de jonge dame uit naar zijn kasteel, waar ze enige tijd verbleef en koning Edward en zij verliefd werden. Tot slot leken gelukkige tijden weer aan te breken voor Daventry, want de bruiloft tussen koning Edward en prinses Dahlia van Cumberland – want dat was wie ze was – werd snel aangekondigd. Maar helaas, op de avond voor de bruiloft stalen prinses Dahlia de sleutels van de koninklijke schatkamer van koning Edward om de Magische Kist te stelen, die magisch steeds weer vol raakte met gouden munten, hoe er ook uit werden genomen. Het bleek dat prinses Dahlia helemaal geen prinses was, maar een oude, lelijke heks. Daventry raakte verarmd en verzwakt door het verlies van alle magische schatten. Koning Edward riep zijn favoriete ridder, Sir Graham, die een opvallende gelijkenis vertoonde met de dappere jonge man die koning Edward zo lang geleden in de magische spiegel had gezien. Voelend dat zijn einde nabij was, beloofde hij Sir Graham het Koninkrijk Daventry, als hij alle drie de magische schatten die verloren waren gegaan door diefstal en bedrog zou kunnen terugvinden...