Street Fighter II

Over Street Fighter II

Street Fighter II is een arcade en vechtspel-game ontwikkeld en uitgegeven door Capcom, verschenen op 1 februari 1991.

Street Fighter II is het vervolg op het originele Street Fighter en verbeterde de vele concepten die in het eerste spel werden geïntroduceerd, waaronder commando-gebaseerde speciale moves en een zes-knoppen configuratie. Het spel bood spelers een selectie van meerdere speelbare personages, elk met hun eigen unieke vechtstijl en speciale moves. Street Fighter II wordt beschouwd als de start van de fighting game-boom in de jaren 90. Het succes leidde tot verschillende geüpdatete versies, elk met extra functies en personages ten opzichte van de voorgaande versies, evenals vele homeversies. Enkele van de homeversies van Street Fighter II hebben miljoenen exemplaren verkocht, waarbij de SNES-versie van het eerste Street Fighter II tot 2008 Capcoms bestseller was onder consumentenspellen. Street Fighter II volgt veel van de conventies en regels die al waren vastgelegd door zijn originele voorganger uit 1987. De speler vecht tegen tegenstanders in een-gegen-een gevechten op korte afstand in een reeks van best-of-three wedstrijden. Het doel van elke ronde is om de vitaliteit van de tegenstander op te gebruiken voordat de timer afloopt. Als beide spelers elkaar tegelijkertijd knock-outen of de timer afloopt met een gelijk aantal vitaliteitspunten over, wordt een 'dubbele KO' of 'gelijkspel' verklaard en worden er extra rondes gespeeld totdat er een beslissing valt. In het eerste Street Fighter II kon een match tot tien rondes duren als er geen duidelijke winnaar was; dit werd teruggebracht tot vier rondes in de Champion Edition en latere versies. Als er na de laatste ronde geen duidelijke winnaar is, wint de computerbestuurde tegenstander standaard in een single-player match of verliezen beide vechters in een 2-speler match. Na elke derde match in de single-player modus neemt de speler deel aan een 'bonus game' voor extra punten. De bonus games omvatten (in volgorde): een auto-vernietigingsgebeuren; een vat-vernietigings bonus game waarin vaten vanaf een transportband boven de speler worden gedropt; en een trommel-vernietigings bonus game waarin trommels brandbaar zijn en op elkaar gestapeld liggen. De bonus games werden verwijderd uit de arcade-versie van Super Street Fighter II Turbo. Net als in het origineel gebruikt het spel een configuratie van een acht-richtings joystick en zes aanvalsknoppen. De speler gebruikt de joystick om te springen, te hurken en de karakter naar of weg van de tegenstander te bewegen, evenals om de karakter te beschermen tegen aanvallen van de tegenstander. Er zijn drie vuistslagen-knoppen en drie trap-knoppen met verschillende kracht en snelheid (Light, Medium en Heavy). De speler kan een verscheidenheid aan basisbewegingen uitvoeren in elke positie, waaronder grijp-/gooi-aanvallen, die niet in het originele Street Fighter voorkwamen. Net als in het origineel kan de speler speciale moves uitvoeren door een combinatie van richting- en knoppencommando's in te voeren. Street Fighter II onderscheidt zich van het origineel door de keuze uit meerdere speelbare personages, elk met hun eigen vechtstijl en speciale moves. Daarnaast kan de speler ook 'cancel' tijdens de animatie door een andere move uit te voeren, waardoor een combinatie van basis- en speciale moves mogelijk is. Beide functies werden verder uitgebreid in latere delen.