The Gardens Between

Arina en Frendt zijn twee kindertijdsvrienden die naast elkaar wonen en een boomhut delen die gebouwd is op een klein tuintje tussen hun huizen. Op een regenachtige avond sluipen ze weg naar hun schuilplaats, en er verschijnt een gloeiende bol van licht voor hen, die de boomhut meeneemt naar een uitgestrekt, dromerig oceaan vol met kleine eilanden. Elk eiland is een tuin die een kostbaar moment uit hun vriendschap symboliseert, van de dag dat een van hen voor het eerst introk tot de middag dat ze samen de boomhut bouwden. Zwijgend bewegen ze zich door deze surrealistische tuinen, dragen een lantaarn en lokken licht naar gloeiende portalen op de top van elke tuin. In plaats van een rechtlijnige reis buigt hun pad de tijd zelf naar voren en achteren, waardoor ze hun gedeelde herinneringen kunnen herbeleven en herschikken. Verteld geheel zonder dialoog is het een teder meditatie over vriendschap, nostalgie en de momenten die twee mensen met elkaar verbinden.